Handicap International helpt personen met een handicap hun onafhankelijkheid, waardigheid en rechten terug te winnen. Onze visie is van een wereld waarin alle vormen van handicaps kunnen worden voorkomen, opgevangen of geïntegreerd, en waarin de rechten van personen met een handicap gerespecteerd en toegepast worden. Volg de activiteiten van onze expats op het terrein.
Archief voor October, 2008
26 oktober: De kleine Jean-Marie
October 28th, 2008
De tijd gaat hier zo snel voorbij… Echt raar dat ik al meer dan een maand in Kivu ben en toch de indruk heb dat ik gisterenavond pas ben aangekomen. Er zijn hier zoveel dingen te doen. De dagen zijn gewoon veel te kort !
Ik moet jullie vertellen over de kleine Jean-Marie. Hij verkeerde echt in een verschrikkelijke staat toen hij in het voedingscentrum aankwam. Hij had verschillende wonden veroorzaakt door oedemen die het gevolg zijn van zware ondervoeding en een zware infectie aan de luchtwegen. Eerlijk gezegd schatte ik zijn kansen in het begin niet hoog in… Maar na enkele weken behandeling is hij weer volop in vorm. Ik ben zo blij!
29 oktober: Vuurwerk, maar het is geen oudejaarsavond
October 28th, 2008
Hier ben ik weer na een vreemde dag…Hij was nochtans heel goed begonnen: het was rustig in de stad, mijn patiënten waren op de afspraak… Maar plots veranderde de situatie snel. We zagen auto’s en opgewonden mensen die abnormaal veel en snel liepen, dan een rij tanks, vervolgens geweerschoten… Na een paar uur zat ik nog steeds ‘geblokkeerd’ op het kantoor. Ik maak me niet snel ongerust, maar stelde me toch veel vragen over onze veiligheid en vooral die van mijn collega’s, hun gezinnen en die duizenden sukkelaars die met hun hebben en houden op hun hoofd lopen met hun kinderen in hun armen…
16 oktober: Vestine kan weer lopen
October 16th, 2008
In het voedingscentrum kan Vestine weer lopen. Wat een vreugde ! Vestine is een klein meisje dat ik in een lamentabele gezondheidstoestand aantrof. Beetje bij beetje verbeterde haar toestand. Tien dagen geleden zette ze haar eerste stapjes. Kiki, een Congolese collega, heeft ervoor gezorgd dat ik Vestine een paar kledingstukken kon geven. Haar brede glimlach toen ik haar een mooie rose trui voorhield was zo’n aandoenlijk zicht!
